نگاهی جامعه شناسانه به عزاداری
23 بازدید
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
برگزاری مجالس عزاداری در دو ماه محرم و صفر از سنّت‏های رایج در کشورماست، که با اهداف و نیات متفاوت انجام می‌شود، برخی از مردم معتقدند که انجام شعائر و مراسم مذهبی، مهم‏ترین وسیله نجات در آخرت است. برخی نیز نذر می‏کنند، در صورت موفقیت در تجارت و یا بهبودی اوضاع اقتصادی به برپایی مجلس روضه‏خوانی اقدام نموده یا مقداری پول به این گونه مجالس در مساجد و حسینیه‏ها اهدا کنند. بدیهی است که این گونه قضایا و نمونه‏ها را نمی‏توان به همه اشکال عزاداری حسینی تعمیم داد. در واقع عزاداران حسینی از گروه‏ها و طبقات مختلف اجتماعی بوده و تفاوت‏های بسیاری از جهات اقتصادی، اجتماعی، و فرهنگی میان آنها مشاهده می‏شود. اما ما در این مقاله با بررسی این آداب و رسوم به این نتیجه می‌رسیم که شعائر و مراسم مذهبی بیش از مفاهیم و اصول دینی بر توده مردم اثر می‏گذارد. در واقع تأثیر آموزه‏های فقها و مجتهدان بر توده مردم بسیار کمتر از رسوم و سنن مذهبی است. این رسوم و سنن گاه موجب تهی شدن دین از محتوای حقیقی آن و در نتیجه ناکارآمدی آن در جامعه می‏شود. مهم اینکه برای یافتن سازوکاری درست جهت استفاده بیشتر از واقعه عاشورا در طراحی الگوهای پیشرفت ما باید به مهندسی نو درباره مجالس عزاداری، همراه با در نظر گرفتن اهداف عزاداری و توصیه‌های ائمه علیهم السلام درباره آن، بپردازیم.