انسجام اسلامی ازنگاه اهل البیت علیه السلام
41 بازدید
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
وحدت و انسجام امت را می توان از بزرگترین نعمت های الهی دانست که بنا به فرموده ی امیرالمونین ، علیه السلام، از منت های بزرگ خداوند بر مردم به شمار می آید. آن حضرت در این باره می فرمایند:« فان الاه سبحانه قد امتن علی جماعه هذه الامه فیما عقد بینهم من حبل هذه الالفه التی ینتقلون فی ظلها، و یاوون الی کنفها، بنعمه لایعرف احد من المخلوقین لها قیمه لانها ارجح من کل ثمن و اجل من کل خطر» خداوند بر این امت ، منت گذارده و بین آنان الفت و اتحاد ایجاد کرده است که در سایه ی آن زندگی کنند و به کنف حمایت آن پناهنده شوند، این نعمتی است که احدی نمی تواند بهایی برایش بگذارد، زیرا از هر بهایی گران قدرتر و از هر چیز پر ارزشی ، با ارزش تر است. از این رو وحدت جامعه اسلامی باید از پراهمیت ترین موضاعاتی باشد که مسلمانان آن را دنبال نموده و فکر تحقق آن می باشند. وحدتی که به نص حدیث ثقلین با محوریت قرآن و عترت تحقق پیدا خواهد نمود. اما متاسفانه در این میان افرادی نیز بوده اند که همواره می خواسته اند تا با تکیه بر یکی از این دو اصل و کنار هم نهادن دیگری میان مسلمین تفرقه ایجاد کنند. چه بسیار فرقه های منحرفی که با تکیه بر قرآن و محروم ساختن خویش از عترت ، به ستیز با سایر مسلمین شتافته و حتی همه مسلمانان را یکسر کافر می دانستند. در مقابل نیز گروهی بوده اند که با تفسیر خاص خود از اهل بیت ، علیهم السلام، از قرآن، آن بزرگواران را محورتفرقه جلوه داده و برطبل تفرقه میان مسلمانان بکوبند. این در حالی است که ائمه اطهار، علیهم السلام، ضمن تاکید فراوان به ضرورت حفظ اتحاد مسلمین، در این راه حتی از حقوق حقه ی خویش نیز می گذشتند. این نوشته، نگاه کوتاهی به روایات و سیرهی عملی اهل بیت، علیهم السلام، است که در آن سعی شده تا در عین اختصار ابعاد گوناگون برخوردهای آن بزرگواران با موضوع وحدت اسلامی به رصد کشیده شود.